عسل

موضوعات : تغذیه

عسل

غذا یاشربت بسیار غلیظی است که زنبورهاازتغلیظ نکتارگیاهان میسازند وبه عنوان غذای خودشان در سلولهای شان سیلو میکنندتا در مواقع نیاز،به خصوص در زمستان از ان تغذیه کنند.وقتی زنبورهای عسل توسط انسان پرورش داده شوند زنبوردار تا حدی که ممکن باشد،عسل تولیدی را از کندو خارج میکند وکمبود ذخایر غذایی کلنی رامعمولابا شربت جبران میکند. زنبورهای مزرعه رو شهد گیاهان را داخل حجره های عسل شان تخلیه میکنند وشماری از زنبورهای کارگر شهد داخل خجره ها رامی مکند و وارد عسل دان خود می کنند ضمن اضافه کردن آنزیم واحتمالا مواد دیگر، دوباره وارد حجره ها می کنند.زنبورهای کارگراین عمل را انقدر تکرار میکنند تا رطوبت عسل به 19 درصد برسد.وقتی غلظت ورطوبت عسل به حد معینی رسید، زنبورهای روی حجره های پرازعسل رسیده را با ورقه ی نازکی از موم سربندی میکنند.عسل رسیده چنانچه در شرایط مطلوب نگهداری شود و رطوبت ان از 19  درصد بیشتر نشود ،تا مدتی نامعلوم سالم میماند واصولا عسل رسیده قابل فساد نیست.شواهد باستان شناسی نشان داده است که عسل رسیده را بطور سالم از قبر فراعنه مومیایی شده در 6000 سال پیش کشف کرده اند.علت فساد ناپذیزی عسل رسیده ،غلظت بالا و وجود برخی از مواد ضد عفونی کننده در ان است. به طوری که در عسل رسیده هیچ نوع موجود زنده ای قادر به زنده ماندن نیست وبا این خاصیت ،عسل رسیده از هرنوع فساد در امان است.عسل خواص غذایی بالایی دارد وبه دلیل وجود برخی از موادغذایی یا غیر غذایی خاص در ان، علاوه بر خاصیت غذایی ،برای برخی از ناخوشی ها خاصیت دارویی نیز دارد.عمده ترین ماده موجود در عسل ،قندهای گلوکزو فروکتوز است که این دو قند،خاصیت انرژی زایی سریع به عسل می دهند.

( منبع : پرورش تکمیلی زنبورعسل - دکتر مسعود هاشمی)



  • نویسنده : mellifera
  • تاریخ : دوشنبه 6 دي ماه 1389
  • 5299 بازدید
  • 0 نظر