زنبورهاي عسل بدون نيش

موضوعات : نژاد

زنبورهاي عسل بدون نيش

زير خانواده هايي از زنبورعسل به صورت اجتماعي زندگي مي كنند كه بر خلاف زير خانواده اپينه(زنبورعسل معمولي)نيش ندارند.جنس ها و گونه هاي متفاوت اين نوع زنبورها به صورت بومي در مناطق استوايي اسيا،افريقا،استراليا و امريكا زندگي مي كنند.معمولا اين نوع زنبورها از نظر شكل ظاهري و اندازه بدن تفاوت دارند.

ملكه سر بزرگتري دارد و بدنش با موي زيادي پوشيده شده است.كلني انها داراي ميانگين توليد عسل 4كيلوگرم در سال است كه ارزش غذايي ان بيشتر و در نتيجه گرانتر است.اما كنترل و نگهداري اين نوع كلني راحتتر است.با انكه اين نوع زنبورها نيش ندارند داراي خصوصياتي هستند كه مي توانند در هنگام خطر از خود دفاع كنند و اين خصوصيات ممكن است حتي براي انسان نيز نامطلوب باشد.سازو كار دفاعي انها در برابر انسان گاز گرفتن،به سوزش در اوردن چشم يا خزيدن روي چشم و گوش و...است كه با ترشحات مايع سوزاننده  يا بوي نامطلوب همراه مي شود.بيش از 120گونه و نژاد ان شناسايي و نامگذاري شده است كه زنبور عسل بامبوس از زير خانواده بامبينه نيز از جمله انهاست.

بعضي از انواع ان اب و هواي سرد را نيز تحمل مي كنند.ولي تجمع انها در فصل زمستان به صورت خوشه نيست.بسياري از زنبوران بدون نيش گرده افشان بسيار خوبي براي بعضي از محصولات كشاورزي به شمار مي روند.اشيانه انها حفره هايي است كه ممكن است در داخل درخت و در يك فضاي بسته يا در زير زمين(مانند موريانه)باشد.انواع متفاوت انها را مي توان در افريقا،اسيا و امريكا در كندوهاي معمولي پرورش داد.گونه مليپونا اكسس(melliponula axes) مربوط به خانواده مليپونينه را زنبورعسل بدون نيش تنه درختي مي نامند و مي توان در كندوهاي معمولي پرورش داد.

زنبورهاي عسل بدون نيش

زنبوران بامبوس

زنبور گرده افشان بامبل

زنبور ها به عنوان مهم ترین جانوران گرده افشان میلیون ها سال قبل از انسان اقدام به گرده افشانی گیاهان مختلف نموده و از اصلی ترین مسبب های تنوع زیستی به شمار می روند.
زنبور های عسل مدت های زیادی است که در کنار تولید عسل از سوی کشاورزان به هدف کمک به گرده افشانی در باغ ها و مزارع مورد استفاده قرار می گیرند. ولیکن ایده اهلی سازی زنبور های بامبل از سال 1912 میلادی مطرح شد و پس از تلاش های بسیار توسط دانشمندان مختلف در دهه 1970 به حقیقت پیوست. زنبور های بامبل خصوصیات منحصر به فردی دارند که آنها را از زنبور های عسل و سایر گرده افشان ها متمایز کرده و باعث شد برای گرده افشانی در گلخانه ها از آنها استفاده شود. خصوصیاتی همچون فعالیت در دما های پایین تر و بالا تر از محدوده فعالیت زنبور های عسل، ادامه فعالیت در هوای ابری و بادی، خشونت کمتر، حساسیت کمتر نسبت به جابجایی کندو، عدم داشتن سیستم ارتباطی مانند زنبور های عسل که منجر به یافتن گل های گیاهان هرز با شهد بیشتر می شود و همچنین بزرگ تر بودن جثه که باعث افزایش قابلیت گرده افشانی می شود از وجوه تمایز زنبور های بامبل نسبت به زنبور های عسل هستند. یکی دیگر از خصوصیاتی که گرده افشانی با زنبور های بامبل را بی دردسر تر و سودمند تر می سازد این است که زنبور های بامبل فقط گل هایی را که به رسیدگی فیزیولوژیک رسیده و بوی خاصی از خود ترشح می کنند، بازدید می کنند. این در حالی است که در زمان گرده افشانی دستی همه گل ها در یک مرحله رشدی نبوده و ممکن است به رسیدگی فیزیولوژیک نرسیده باشند.



  • نویسنده : mellifera
  • تاریخ : جمعه 27 آذر ماه 1394
  • 13297 بازدید
  • 4 نظر