ضعیف کندو

موضوعات : تغذیه

ميزان قند مصرفي در كلني و زنبورهاي عسل

 زنبورهاي عسل در اثناي پرواز انرژي مورد نياز خود را از شكسته شدن كربوهيدراتها به دست مي اورند.بنابر اين بايد به صورتي مستمر ذخاير كربوهيدراته خود را تجديد نمايند.زيرا ظاهرا انها قادر به استفاده از پروتئين بدن خود يا گرده به  عنوان منبع انرژي نيستند.مقدار خون زنبورهاي كارگر به طور متوسط حدود2 درصد است كه اگر اين مقدار به كمتر از يك درصد برسد،زنبور قدرت پرواز خود را از دست مي دهد،ولي هنوز قادر به راه رفتن با بالهاي لرزان مي باشد و زماني كه اين مقدار به كمتر از 5/0درصد برسد،حيوان به طور كلي بي حركت مي شود.ميزان قند خون زنبورهاي نر به طور متوسط حدود2/1 درصد ميباشد كه خيلي كمتر از قند خون زنبورهاي كارگر است.زنبورهاي ملكه تازه متولد شده (تا24ساعت سن)حدود7/1 درصد قند در خون خود دارند.ميزان قند خون ملكه هاي باكره نگهداري شده در كندوهاي كوچك جفتگيري(نوكلئوس)به طور متوسط 3/1 درصد مي باشد ولي اين مقدار ممكن است در ملكه هاي تازه جفتگيري كرده و تخمگذار تا3/0 درصد كاهش مي يابد.زنبورهاي كارگر در حين پرواز به طور متوسط هر ساعت به 10ميلي گرم و زنبورهاي نر در حين پرواز به30ميلي گرم  قند نياز دارند ئ به طور كلي ميزان قند مورد استفاده زنبورهاي نر در حين پرواز سه برابر ميزان قندمورد نياز كارگر پرواز كننده در هر ساعت مي باشد.مصرف مواد كربوهيدراته در زنبورعسل به مقدار زياد غير منتظره نيست زيرا توانايي زنبورها در توليد حرارت و نگهداري ان در توده خوشه مانند در بقاي كلني در نواحي گرمسيري اهميت حياتي دارد.به طور كلي ميزان مواد قندي مورد احتياج يك كلني را حدودا 3/79 كيلوگرم در سال تخمين ميزنند.عواملي مانند جمعيت كلني،مقدار پرورش نوزادان،ترشح موم و حرارت محيط در مقدار انرژي مصرفي تاثير دارند.

ميزان قند مصرفي در كلني زنبورعسل

ادامه مطلب
موضوعات : نژاد

  نژادهاي مربوط به زنبورعسل اروپايي يا غربي بر حسب گسترش جغرافيايي و بر مبناي سيستم طبقه بندي(داپرا)duprawبه چهار گروه به شرح زير تقسيم بندي مي شود:

1- زنبورهاي شمال غربي اروپا (نژاد سياه اروپايي)

2- نژادهاي جنوب شرقي اروپا(نژادهاي كارنيولان و ايتاليايي)

3- نژادهاي خاورميانه(نژادهاي قفقازي و ايراني)

4- نژادهاي افريقايي(جنوب افريقا)

نژادهاي مهم زنبورعسل

ادامه مطلب
موضوعات : سالنامه

کارهای زنبور داری در ماه آذر
آذر ماه زمان آسایش زنبورها است وقتی كه نه زنبورها با طبیعت كاری دارند و نه طبیعت با زنبورها. پرواز به خارج از كندو تنها در روزهای گرم و آفتابی برای دفع مدفوع انجام می گیرد كه مدتش هم همیشه كوتاه است. این تنها كاری است كه زنبورها در این ماه برای انجامش كندویشان را ترك می كنند. در چنین روزهای باید زنبور دار از آویختن پارچه های سفید روی سیم یا طناب به منظور خشك كردنشان پس از شستن آنها خود داری نموده و این وضع را به همسایه های نزدیكش نیز اطلاع دهد تا آنها هم این اشتباه را نكنند. چون زنبورها پارچه های سفید را برای دفع مدفوع ترجیح می دهند و مدفوعشان را رویشان خالی و پارچه را پر از لكه می نمایند. این لكه ها متاسفانه به آسانی پاك نمی شوند و از بین بردنشان كار مشكلی است.
اولین برف سال معمولا در نیمه دوم همین ماه می بارد و اغلب سوراخ های پرواز را مسدود می كند كه زنبور دار باید فوری سوراخ های پرواز را با جارو یا انگشت باز و این كار راحتی به فردا هم موكول ننماید. زیرا ممكن است همین سهل انگاری كوچك باعث تلف شدن تعدادی از جمعیت ها گردد. هرگاه برف سوراخ پرواز را مسدود نماید تنفس جمعیت با استفاده از سوراخ های ریز موجود در برف تنها كمی دشوار می شود ولی بدی اصلی كار در اینست كه به زودی هوای گرم داخل كندو سطح داخلی برف های مجاور به سوراخ پرواز را آب می كند. این آب در سرمای شدیدتر شب تبدیل به یخ می گردد. یخ هم همان طوریكه می دانید خلل و فرج و یا سوراخ های ریز برای عبور هوا ندارد. در نتیجه جمعیت در داخل كندو پس از مدتی كوتاه خفه می شود. بنابراین بعد از هر برف مهمترین وظیفه زنبور دار پاك كردن فوری سوراخ های پرواز كندو است.
طرز زندگی جمعیت ها در سرمای زمستان بدین طریق است كه زنبورها داخل كندو به صورت گلوله ای در اطراف قاب های پر از عسل در می آیند. گرما در مركز این گلوله حدود  18 تا 20 درجه است. زنبورهایی كه داخل گلوله هستند پس از گرم شدن جای خود را با زنبورهایی كه در سطح خارجی گلوله می باشند و با هوای نسبتا سرد داخل كندو تماس مستقیم دارند عوض می كنند تا آنها هم به نوبه خود گرم شوند. این زنبورها نیز پس از گرم شدن جایشان را با زنبورهای سرد دیگر عوض می كنند. این كار تمام مدتی كه هوا سرد است ادامه دارد زمانی كه آنها به صورت گلوله در می آیند می گوییم زنبورها به خوشه رفته اند. جای ملكه همیشه در مركز یا نزدیكی های مركز گلوله است.
نوع دوم حركت زنبورها برای دسترسی داشتن به عسل است كه دسته جمعی و بدین طریق انجام می گیرد. پس از تمام شدن همه عسل در منطقه ای از شان كه خوشه زمستانی آنجا قرار گرفته است همه زنبورهای خوشه به آرامی ولی با هم چند سانتیمتر روی همان شان به جلو می روند تا منبع غذایی تازه و دست نخورده دیگری را در اختیار گیرند و بتدریج مصرف نمایند. بعد از اتمام عسل این نقطه باز هم دسته جمعی چند سانتیمتر جلوتر می روند. در جریان زمستان آنقدر به این كار ادامه می دهند تا به آخر همان شان برسند. آنگاه باز دسته جمعی خود را به قاب پر از عسل مجاور انتقال داده ولی این بار بعد از تمام شدن عسل این نقطه چند سانتیمتر به عقب می روند. باز هم بتدریج آنقدر عقب می روند تا عسل این قاب نیز تمام شود و همین طرز حركت را با سایر شان های پر از عسل در تمام مدت زمستان ادامه می دهند.
زنبور در سرما و داخل خوشه زمستانی دو نوع حركت را انجام می دهد:
1- حركت انفرادی هر یك از زنبورها در داخل خوشه. از سطح خوشه به داخل آن و از داخل خوشه به سطح.
2- حركت دسته جمعی خوشه روی هر قاب و از یك قاب به قاب دیگر.
زنبورها گرمای لازمه خوشه اشان را با خوردن عسل ایجاد می كنند و از آنجائی كه به صورت گلوله در می آیند قادرند گرمای ایجاد شده را داخل گلوله اشان حبس نموده و مانع خروج و از دست رفتنش گردند. طبق همه حساب های ریاضی و فیزیولوژی بدین طریق موفق می شوند كه كمترین مقدار عسل ممكنه برای گرم شدن و زنده ماندن و زندگی در زمستان مصرف نمایند. همان طوریكه در بالا ملاحظه كردید تا زمانی كه زنبورها عسل كافی در اختیار داشته باشند شدیدترین سرما نمی تواند صدمه ای به آنها بزند چون قدرت كنار آمدن با آن را دارند. آنچه به آنها صدمه زده و می تواند حتی تمام زنبورهای یك جمعیت را تلف كند جریان هوا ( كوران ) می باشد كه زنبور در مقابل آن هیچ نوع مقاومتی ندارد. به همین توصیه می شود كه هنگام تمیز كردن كندوها با كمال دقت باید مواظب بود كه درزها و سوراخ هایی نداشته باشند. اگر داشتن باید آنها را مسدود نموده و یا كندو را عوض كرد.
كنترل هفته ای یكبار سوراخ های پرواز به زنبور دار امكان می دهد اوضاع داخلی كندوهایش را حدس بزند. در صورتی كه بعضی از جمعیت ها و زنبورهایش را ناراحت روی تخته پرواز دید شماره كندویش را یاد داشت كرده و در اولین فرصت كه هوا گرم تر از 10 درجه شد آن را باز كرده و به سرعت وضع داخلیش را بررسی نموده و كمك لازمه را در اختیار آن جمعیت قرار دهد. مدت بررسی هر كندو باید خیلی كوتاه بوده و مثلا از 2 دقیقه تجاوز ننماید. اگر مدت زیادتر باشد گرمای داخلی كندوها باز هم بیشتر پایین می آید. زنبورها برای اینكه گرمای داخلی را به حد اولیه برسانند ناچارند مقدار زیادتری از عسل های ذخیره زمستانیشان را خورده و در بدنشان تبدیل به گرما نموده و داخل كندو پخش كنند تا هوای داخلی دوباره گرم و متعادل گردد. بدین طریق باز مقدار بیشتری از عسل مصرف می كنند كه این به ضرر زنبور دار و جمعیت است.
اصلا این قاعده كلی است كه زنبورها هر باز كردن سر كندو را با خوردن مقداری عسل پاسخ می دهند. بنابراین به صرف زنبور دار است كه چه در تابستان و چه در زمستان تا آنجا كه برایش ممكن است از این كار اجتناب ورزد و تنها هنگامی سر كندو را باز كند كه واقعا لازم باشد. عده ای از زنبور داران كندوهایشان را زیر سقفی كه از قبل برای همین منظور ساخته و آماده نموده اند می گذارند تا باران و برف روی كندوها نریزد كه البته این كار خیلی بهتر هم هست چون علاوه بر اینكه پاك كردن برف از روی كندوها دیگر لزومی ندارد. در تابستان هم در مدتی كه كندوها هنوز مهاجرت داده نشده اند سایه بان خوبی برایشان می باشد و زنبور دار مجبور نیست برای كار كردن با زنبورها در وسط آفتاب مرتب عرق بریزد.

 

زمستانگذراني زنبوران عسل

نحوخ زمستان گذراني كندوها در زمستان


چكیده کارهای زنبور داری در ماه آذر:

1- در نقاط سردسیر كشور همه زنبورها در خوشه زمستانی زندگی می كنند. تنها روزهائی كه گرمای هوا از 8 درجه بیشتر شود كندو را ترك كرده به سرعت دفع مدفوع نموده و فورا به كندو برمی گردند.
2- اولین برف در نیمه دوم همین ماه می بارد. فوری سوراخ های پرواز را پاك كنید.
3- زنبورها شدیدترین سرما را تحمل می كنند ولی كوچكترین جریان هوا ( كوران ) می تواند آنها را تلف كند.
4- از مطالعه كتاب های خوب زنبور داری غفلت نكنید.
5- هفته ای یكبار به سوراخ های پرواز دقت كنید. در صورت مشاهده وضع غیر طبیعی شماره كندو را یادداشت نموده و در ساعات گرم یك روز آفتابی آن را به سرعت كنترل و رفع نواقص نمائید.
منبع : کتاب زنبور عسل و پرورش آن از دکتر شهرستانی, پدر زنبور داری ایران

ادامه مطلب
موضوعات : تغذیه

کنترل ذخيره غذای: برای گذراندن خواب زمستانی در اين منطقه هجده تابيست کيلو عسل نياز است درصورت کمبود زنبوردار،بايد زنبورهارا تغذيه کند.برای اين کار زنبوردار،دوپيمانه شکر ويک پيمانه(اندازه) آب مخلوط کرده، به کندو ها بدهد تازنبور ها زخيره کند که اين زخيره غذای بايد درحجره ها انبار شده وزنبورها درآنهارا ببندد که در زمستان ترش نشود، اين کار را بايد دراوايل پاييز انجام داد.

جمع کردن قاب های اضافی:

کليه قاب های که زنبورها اشغال کرده اند را قشنگ به هم چسبانده وزنبور را به حالت فشرده درمياوريم وقابهای که زنبور درآن اشغال نکرده است را جمع کرده وقسمت فضای خالی کندو را توسط يک کارتن يا تخته سوا ميکنيم وآن فضای خالی را توسط قاب های کندو پر مينماييم.ودر کندو را ميبنديم.

هواگيری مناسب درکندو:

زنبور عسل را رطوبت از بين ميبرد؛ سرما زنبور عسل را از بين نميبرد؛ برای اينکه هوای داخل کندو تعبيه شود

درزمستان، بالای ملافه يک سوراخ به اندازه سه سانتی متربرروی ملافه انجام ميدهيم تا هوای آلوده ورطوبت ازکندو خارج شود.

آماده كردن كندوها براي خواب زمستاني

بازديد كندو

 

 

ادامه مطلب
موضوعات : تغذیه

ميزان گرده گل و شهد مورد نياز يك كلني و محاسبه ان براي زنبورستان

مقدار عسل و گرده مورد نياز يك كلني به طور واقعي شناخته نشده است؛زيرا قوي بودن يك كلني ،فعاليت پرورش نوزاد كلني و نوع شهد و گرده در دسترس از جمله عواملي هستند كه در تعيين مقدار عسل و گرده مورد نياز يك كلني دخالت دارند.روسو در سال1944 ميلادي مصرف ساليانه عسل يك كلني را 88 كيلوگرم تخمين زد.ويپل در سال 1928 مقدار مواد قندي مورد نياز يك كلني را در اثناي تابستان 5/47كيلوگرم،در زمستان22 كيلوگرم و در فصل موم بافي 5/6 كيلوگرم و در كل 76كيلوگرم براي هر سال محاسبه كرد.بنابر اين مصرف ساليانه عسل و مواد قندي توسط يك كلني متوسط88-76كيلوگرم در سال تخمين زده شده است.براي پرورش و تغذيه يك لارو تا هنگام خروج از حجره مقدار145ميليگرم مورد احتياج است و به طور متوسط ميزان گرده مورد نياز يك كلني ساليانه 30-20 كيلوگرم تخمين زده شده است.بنابر اين با توجه به مشخص بودن مقدار تقريبي نياز ساليانه كلني ها به گرده گل و عسل ،مي توان نياز ساليانه زنبورستان را بر اورد نمود.براي مثال زنبورستاني با 100كلني به طور متوسط ساليانه حدود8800-7600كيلوگرم عسل و3000-2000گيلوگرم گرده گل نياز خواهد داشت.


شهد و گرده گل در زنبورعسل

شهد زنبورعسل

 

ادامه مطلب
موضوعات : تغذیه

گرده گل در زنبورداري

 

گرده گل كه در واقع مجموعه اي از سلولهاي نر توليد شده در بساك پرچمهاي گل مي باشد در امر پرورش زنبورعسل بسيار حائز اهميت است.هر يكاز دانه هاي گرده متشكل از چندين سلول نر گياه مي باشد.زنبورعسل در جريان ملاقات گلها براي جمع اوري شهد و گرده دانه هاي گرده را كه به موهاي سطح بدن وي مي چسبند را جمع اوري كرده . به سبد گرده كه در روي پاهاي عقب قرار دارند منتقل مي نمايد و به صورت دانه هاي  به هم فشرده اي به كندو حمل مي كند.زنبورها در داخل كندو گرده هاي جمع اوري شده را در داخل سلولهاي شان ذخيره مي كنند.انها معمولا مقداري عسل و بزاق دهان خود را نيز به گرده اضافه مي كنند كه خصوصيات و تركيب ان با گرده گل اوليه متفاوت بوده و به ان نان زنبور گفته ميشود.نان زنبور از نظر مواذ غذايي ارزش بيشتري براي زنبورعسل دارد ولي نمي توان ان را براي مدت طولاني انبار كرد؛زيرا كيفيت ان در اثر تخمير شدن از بين ميرود.تحقيقات نشان داده است كه گرده تازه نسبت به نان زنبور انبار شده داراي كيفيت بهتري بوده و تاثير بيشتري روي تخمريزي ملكه دارد.گياهان مقدار زيادي دانه گرده توليد مي كند به طوري كه هر ساله صدها هزار تن گرده در جنگلها،كشتزارها،باغات و مراتع با ارزش غذايي زياد توليد مي شود.مقدار گرده توليدي در گياهان متفاوت است.مقدار توليد گرده در مقايسه با شهد تفاوت زيادي دارد.مطالعات بر روي گونه هاي جنگلي از نظر توليد گرده نشان داده است كه راندمان توليد گرده بيشتر تحت تاثير عوامل ژنتيكي و فيزيولوژيكي مي باشد.گرده كياهان مختلفي كه مورد استفاده زنبورعسل قرار مي گيرند از نظر كميت  و كميت متفاوت هستند.به طوري كه برخي از گياهان از نظر گرده عالي،متوسط و گروهي فقير مي باشند.البته همانطوري كه قبلا گفته شده تمامي گلهاي موجود در طبيعت مورد استفاده زنبورعسل قرار نمي گيرند و نسبت گلهايي كه مورد استفاده قرار ميگيرند در مقايسه با كليه گلهاي موجود در طبيعت درصد پاييني را تشكيل مي دهند.بنابر اين گياهان گرده دار را از نظر توليد گرده همانند شهد مي توان به چهار گروه عالي،خوب،متوسط و ضعيف تقسيم نمود.

 تقسيم بندي تعدادي از گياهان گرده دار از نظر توليد گرده

نام گياه

گرده

نام گياه

گرده

نام گياه

گرده

البالو

عالي

اسپرس

عالي

بيد

عالي

ذرت

عالي

زعفران

عالي

سيب

عالي

بيدمشك

عالي

شقايق

عالي

گيلاس

عالي

گل قاصد

عالي

الاله

خوب

الوچه

خوب

بادام

خوب

بارهنگ

خوب

بلوط

خوب

تمشك

خوب

توسكا

خوب

زرشك

خوب

زرلق

خوب

شاه بلوط

خوب

شبدر دورگ

خوب

شبدر سفيد

خوب

شبدر قرمز

خوب

گلابي

خوب

افتابگردان

خوب

مارچوبه

خوب

يونجه زرد

خوب

گل شلغمي

متوسط

گل استكاني

متوسط

گل گندم

متوسط

گندم سياه

متوسط

گل ستاره اي

متوسط

گل ماهور

متوسط

لوبياي گاوي

متوسط

منداب

متوسط

مو

متوسط

مركبات

متوسط

هلو

متوسط

رازيانه

متوسط

زبان گنجشك

متوسط

زرد الو

متوسط

شاهدانه

متوسط

شقايق نعماني

متوسط

شلغم روغني

متوسط

غلات

متوسط

كدو

متوسط

كلزا

متوسط

شاه بلوط هندي

متوسط

اماريليس

متوسط

افرا

متوسط

اقاقيا

متوسط

بومادران

كم

سير

كم

پياز

كم

پنيرك

كم

توت فرنگي

كم

ختمي

كم

عشقه

كم

شياه توسه

كم

شراب

كم

شمعداني

كم

عود دريايي

كم

كتان

كم

يونجه

كم

يونجه باغي

كم

گاوزبان

كم

گلپر

كم

گل راغي

كم

ماش

كم

مريم گلي

كم

نخود

كم

نعناع

كم

هويج

كم

زيرفون

كم

ماميشياي صحرايي

كم

 گرده گل

 

ادامه مطلب
موضوعات : تغذیه

نقش پروتئين(گرده) در زنبورعسل

 

 زنبورهاي عسل عمدتا براي هيه عناصر ساختماني ماهيچه ها،غده ها و ساير بافتها به پروتئينها نياز دارند.13درصد وزن زنبورهاي عسل تازه متولد شده و5/15درصد وزن زنبورهاي عسل پنج روزه را پروتئين تشكيل مي دهند.احتياجات كلنيهاي زنبورعسل از لحاظ پروتئين كه براي رشد بدن نقش اساسي داشته و براي ترميم بافتها و ساير اعمال بدن لازم است،به وسيله دانه هاي گرده تامين ميشود،ولي دانه هاي گرده براي زنبورعسل تامين انرژي نمي كنند.اهميت گرده گل در زندگي زنبورعسل از قديم شناخته شده بوده است و هنگامي كه گرده در تبيعت تمام شودحداكثر 2تا3 هفه بعد پرورش نوزاد نيز متوقف مي شود.برهمين اساس زنبورعسل علاقه زيادي براي جمع اوري گرده نشان مي دهد و اگر زخيره گرده در كندو كاهش يابد و شرايط جوي اجازه بدهد مشاهده شده است كه زنبورهاي كارگر از كندوخارج شده و مواد غير قابل هضم شبيه گرده نظير خاك اره و يا غذلي اسياب شده دامي را به كندو حمل مي كنند.

 در فعاليتهاي يك كلني عادي دانه هاي گرده به دو طريق مصرف مي شود:

1-  زنبورهاي كارگر انها را به عنوان منابع پروتئين،ويتامين،چربي و مواد معدني مورد استفاده قرار مي دهند تا غدد تامين كننده غذاي نوزادان(غدد ژله رويال) به طورعادي رشد كند.اين ماده حاوي مقدار زيادي پروتئين است و براي تغذيه لاروهاي جوان و ملكه به كار مي رود.

2-  مصرف ديگر گرده در كندو اينست كه به عنوان منبع پروتئين به طور مستقيم براي تغذيه لاروهاي مسن تر و زنبورهاي نر مورد استفاده قرار مي گيرد.

براي پرورش يك زنبور از زمان شروع لاروي تا تولد،21/3ميلي گرم ازت مورد نياز است كه به طور متوسط برابر با 145 ميلي گرم گرده مي باشد.مقدار پروتئين خام موجود در دانه گرده بين40-8 درصد و متوسط ان23 درصد است.در جيره غذايي زنبورعسل مقدار كل پروتئين بايد بين 30-23 درصد باشد.اگر مقدار پروتئين در جيره غذايي زنبورعسل كمتر از 23 درصد باشد پرورش نوزادان متوقف مي شود.

پروتئين گرده گل

پروتئين گرده زنبورعسل

 

سلول گرده زنبورعسل

 

ادامه مطلب
موضوعات : تغذیه

علت تغذيه مصنوعي زنبور با شربت آب و شكر چيست؟
چرا زنبور داران به زنبور شربت آب و شكر مي دهند؟ سوالي است كه به جا و جا دارد جهت روشن شدن مطلب به آن پرداخته شود. اكثر كساني كه شناخت كافي از عسل ندارد فكر مي كنند كه محلول آب و شكري كه زنبور داران به زنبور مي دهند صرفا جهت توليد عسل است در صورتي كه كاملاً در اشتباهند.

ادامه مطلب